به خورشید و گسترش نور آن سوگند،﴿1﴾

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،﴿2﴾

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،﴿3﴾

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،﴿4﴾

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،﴿5﴾

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،﴿6﴾

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،﴿7﴾

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،﴿8﴾

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛﴿9﴾

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!﴿10﴾

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،﴿11﴾

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،﴿12﴾

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»﴿13﴾

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!﴿14﴾

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!﴿15﴾

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا﴿1﴾

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا﴿2﴾

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا﴿3﴾

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا﴿4﴾

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا﴿5﴾

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا﴿6﴾

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا﴿7﴾

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا﴿8﴾

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا﴿9﴾

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا﴿10﴾

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا﴿11﴾

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا﴿12﴾

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا﴿13﴾

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا﴿14﴾

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا﴿15﴾

   
 
 
 

لباس مجلسی - لباس شب - کفش زنانه - کیف زنانه

free website stats program